Editorial - Het Ziekenhuis en u - 14e editie

In het ziekenhuis worden patiënten onderzocht, worden er onderzoeken uitgevoerd en worden er geneesmiddelen voorgeschreven. Maar wordt er wel voldoende aandacht besteed aan wat een patiënt niet spontaan zegt: de angst voorafgaand aan een ingreep, de uitputting van de persoon die hen helpt, het gevoel van eenzaamheid bij een diagnose die men nog niet in eigen woorden kan verwoorden?

In deze uitgave staan de teams van het H.U.B centraal die van luisteren een volwaardige vorm van zorg maken. Onze psychologen, die op vrijwel alle diensten aanwezig zijn, geven de patiënten de kans om te praten over wat tijdens de medische raadpleging niet aan bod komt of zelfs niet de bedoeling is om te bespreken. De kinesisten luisteren dan weer naar het lichaam: de grenzen, de resterende mogelijkheden en het herstelvermogen, soms al vanaf de eerste uren na een ingreep. De teams voor palliatieve zorg luisteren naar wat vaak het moeilijkst is om te horen: de wensen van een persoon en zijn of haar familie wanneer er geen genezing meer mogelijk is.

Maar misschien is de lastigste manier van luisteren wel het luisteren naar de patiënten zelf over de manier waarop wij hen verzorgen. Sinds 2021 begeleiden opgeleide patiëntexperts andere patiënten in het Bordet-ziekenhuis dankzij de gulle steun van de Jules Bordet Associatie. In al onze instellingen is er nu een Comité van patiënten-partners. En we zijn nog een stap verder gegaan: we hebben patiënten-partners opgenomen in het College van de medische directie, waar beslissingen worden genomen die bepalend zijn voor de zorg.

Dat is geen symbolisch gebaar. Er spreekt een overtuiging uit: niemand ziet de schaduwkanten van een zorgtraject beter dan wie het zelf heeft doormaakt.

Veel lees- en luisterplezier.

Jean-Michel Hougardy, Algemeen medisch directeur