Editorial - Het Ziekenhuis en u - 15e editie

Een patiënt gaat niet naar een geriater omdat hij oud is. Hij heeft hulp nodig omdat een van zijn geneesmiddelen interageert met vijf andere. Omdat na een val duidelijk wordt dat hij veel fragieler is dan gedacht. Omdat kanker bij een tachtigjarige niet op dezelfde manier wordt behandeld als bij een vijftigjarige, maar wel te behandelen is. Omdat een diureticum dat ’s avonds wordt ingenomen kan leiden tot een val ’s nachts, een ziekenhuisopname, verlies van autonomie … en dat dat allemaal kan worden vermeden door het voor te schrijven voor ‘s morgens.

Geriatrie is de geneeskunde van dat soort beslissingen: beslissingen waarbij niet de leeftijd van de patiënt bepalend is, maar wel zijn kwetsbaarheid, zijn autonomie, zijn omgeving en zijn levenskeuzes. De geriatrische benadering is het vermogen om, met nauwkeurigheid en menselijkheid, datgene met elkaar te verbinden wat de specialistische geneeskunde uit elkaar haalt. 

Bij het H.U.B heeft deze tak van de geneeskunde structuur gekregen. We hebben hem opgedeeld in oncogeriatrie, cardiogeriatrie, orthogeriatrie en revalidatie. We hebben hem ook concrete tools gegeven: de Silver Trauma Box op de spoedafdeling, de externe contactpersoon die klaarstaat voor patiënten thuis en in wzc’s, en het dagziekenhuis voor algemene onderzoeken. De geriatrie verlaat de muren van het ziekenhuis wanneer de patiënt er niet meer naartoe kan komen.

Op de volgende pagina’s leggen vier van onze geriaters uit hoe zij moeilijke beslissingen nemen, maar ook waarom ze dat nooit alleen doen. Artsen, verpleegkundigen, kinesisten, ergotherapeuten, logopedisten, psychologen, maatschappelijk werkers: bij het H.U.B is het geriatrische traject gebaseerd op een systematische multidisciplinaire beoordeling die wordt afgestemd op elke individuele situatie. Bovendien worden alle beslissingen in elke fase samen met de patiënten en hun naasten genomen, omdat niemand beter dan zij weet wat hun leven zin geeft. We willen dat hun inbreng de plaats krijgt die hij verdient, ook in de manier waarop we onze trajecten ontwikkelen.

Dat is misschien wel de belangrijkste les uit de geriatrie: zorg voor een oudere staat niet synoniem met achteruitgang vertragen. Het gaat erom samen een evenwicht te beschermen.

Veel leesplezier, en laten we goed voor onze ouderen zorgen.

Jean-Michel Hougardy, Algemeen medisch directeur